ตอนที่ 316 คุ้มค่าหรือไม่คุ้มค่า

ตอนที่ 316 คุ้มค่าหรือไม่คุ้มค่า

เพียงชั่วเวลาไม่ถึงครึ่งวัน ดวงตะวันเพิ่งจะคล้อยต่ำแตะเหลี่ยมเขา แปลงข้าวโพดสองหมู่ก็ถูกเก็บกวาดจนโล่งเตียนอย่างหมดจด โจวเฉวียนรีบขุดคลองชักน้ำตามมาติด ๆ ไขน้ำเข้าจนชุ่มฉ่ำทั่วผืนนา เพื่อที่อีกสองวันจะได้หว่านข้าวสาลีได้สะดวก

ครั้นฟ้ามืดลง สองพี่น้องโจวเสี่ยวเถียนและโจวเสี่ยวซานก็แบกข้าวฟ่างหวานกองใหญ่ เดินสายแจกจ่ายให้แก่บ้านเรือนที่มีเด็กในหมู่บ้านทีละหลังคาเรือน แต่ละบ้านได้รับไปสามลำบ้างห้าลำบ้าง มุ่งเน้นเพียงมีของอร่อยก็ต้องแบ่งปันกันกิน

เช้าตรู่วันถัดมา หัวหน้าหมู่บ้านก็ส่งคนขึ้นไปบนหลังเขา เพื่อเชิญหวังผิงอันมายังลานตากข้าว

พอหวังผิงอันมาถึงลานตากข้าว ก็ยืนตะลึงงันอยู่ตรงนั้นทันที

กวาดสายตามองออกไป ข้าวโพดที่กองอยู่เต็มลานพูนสูงราวกับภูเขาลูกย่อม ๆ เขาจำได้แม่นยำยิ่งนักว่า เมื่อคราวนั้นที่ส่งมอบให้ถึงมือตระกูลโจว มีข้าวโพดเพียงแค่ยี่สิบฝักเท่านั้น