เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 301 ปล่อยให้พวกเขาหิวไปก่อน
ฟ้ายังไม่ทันสว่าง ในลานเรือนยังคงมัวซัวเป็นสีเทาหม่น
ย่าจ้าวเมื่อคืนกินมากเกินไป อั้นอุจจาระไว้จนทนไม่ไหวจริง ๆ จึงลุกขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ ยื่นมือออกไปดึงประตูห้องทันที
ดึงอยู่หลายครา ประตูห้องก็ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย นางพลันตื่นเต็มตา คาดเดาว่าด้านนอกคงลงกลอนใส่กุญแจไว้แล้ว
ป้าเฒ่าจ้าวแผดเสียงตะโกนลั่นขึ้นมาตรงนั้นทันที “จ้าวตงเซิง! เจ้าเด็กเหลือขอ! ใจกล้าเทียมฟ้านักนะถึงกล้าขังพวกเราไว้ในห้อง! รีบเปิดประตูเร็วเข้า! หากยังไม่เปิดอีก คอยดูว่าข้าจะไม่ตีขาเจ้าให้หัก!”
เสียงตะเบ็งก้องระลอกนี้ ปลุกคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงคั่งในเรือนจนตื่นขึ้นมาทั้งหมด เฒ่าจ้าวเองก็ลุกขึ้นมาออกแรงดึงประตูดูเช่นกัน ทว่าก็ดึงไม่ออกเหมือนกัน จึงแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง ไม่ได้เจอกันสองปี ลูกชายคนเล็กผู้นี้มีฝีมือกล้าแข็งขึ้นแล้ว