เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 293 แตงโมใหญ่กับแตงกวาเล็ก
ในลานบ้านพลันวุ่นวายโกลาหลไปหมด คนทั้งครอบครัวต่างพากันส่งเสียงพึมพำวิพากษ์วิจารณ์ไม่หยุด ข้าวสารดี ๆ เต็มไหใบใหญ่ เหตุใดถึงพูดว่าหายก็หายไปได้
หญิงชราฉือกวาดสายตามองลานบ้านที่เอะอะวุ่นวาย คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย เอ่ยขึ้นว่า “อย่ามัวแต่จ้องไหข้าวสารกันอยู่เลย รีบไปตรวจดูทั้งในห้องนอกห้อง เรือนเก็บของ ห้องครัวให้ละเอียดรอบคอบดูซิว่ายังมีของอื่นหายไปอีกหรือไม่!”
โจวเสี่ยวหม่านยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน ในใจทั้งตื่นตระหนกทั้งนึกเสียใจ ช่วงนี้วันเวลาสงบสุข ไร้เภทภัยไร้ศึกสงคราม นางกลับลืมเรื่องที่ตนเองเก็บข้าวสารในห้องใต้ดินเข้ามิติไปเสียสนิท ส่วนความสามารถในการเก็บของของกำไลอีกข้างนั้น นางยังไม่คิดจะเปิดเผยให้ผู้ใดล่วงรู้แม้แต่น้อยในยามนี้
คนในครอบครัวรีบแยกย้ายกันไปทันที พลิกค้นดูทีละจุด