กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 288 ความฝันที่ไม่เหมือนเดิม
ป้าทั้งสองรับเหรียญทองแดงไป ทั้งยังกำชับอีกสองสามประโยคว่าอย่าให้แม่นางออกจากบ้านคนเดียวบ่อยนัก จึงค่อยยิ้มพลางเอ่ยลาจากไป
เสี่ยวเถาหิ้วเนื้อเดินเข้าลานบ้านไปพร้อมกับโจวเสี่ยวหม่าน นำขาหมูกับเนื้อหมูไปส่งที่ห้องครัวก่อน จากนั้นนางก็เดินตามโจวเสี่ยวหม่านกลับห้องนอน ปีนขึ้นเตียงคั่ง เสื้อผ้าก็มิได้ถอด ก็นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงคั่งใหญ่ ไม่อยากขยับเขยื้อนอีกต่อไป
ทั้งสองคนนอนนิ่งอยู่นานทีเดียว เสี่ยวเถาจึงเอ่ยถามเสียงเบา “เสี่ยวหม่าน เจ้าว่าคนทั้งสามคนนั้น ดูแล้วอายุยังน้อยกันอยู่ทั้งนั้น เหตุใดไม่ลงแปลงนาไปรับจ้างหาเงิน กลับมาดักทางแย่งชิงสิ่งของของผู้อื่นเล่า ที่ว่าการไยจึงไม่จัดการดูแลพวกเขาให้ดีบ้าง”