ตอนที่ 272 พวกผู้ใหญ่มักไม่เคยจำบทเรียน

ตอนที่ 272 พวกผู้ใหญ่มักไม่เคยจำบทเรียน

โจวเสี่ยวหม่านหันขวับกลับไป “ใครกัน ตบข้าทำไม”

คนผู้นั้นยกมือขึ้น ผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งพลันโปะเข้าที่ใบหน้าของนางอย่างแรง

โจวเสี่ยวหม่านรีบยกมือปัดผ้าผืนนั้นออก พลางส่งเสียงร้องเอะอะ “เจ้าจะทำอะไร มีโรคประสาทหรืออย่างไร”

วาจายังมิทันสิ้นเสียง ศีรษะพลันวิงเวียนเป็นระลอก ๆ เงาร่างผู้คนเบื้องหน้าพร่ามัวเลือนราง ทั้งร่างสะลึมสะลือ มึนงงงวยงง ไม่อาจควบคุมตนเองได้จนอยากจะก้าวเท้าเดินตามคนผู้นั้นไปข้างหน้า

เคราะห์ดีที่ข้อมือของนางกับเสี่ยวเถาถูกมัดติดกันไว้ด้วยเชือกป่าน เสี่ยวเถาจึงรับรู้ถึงความผิดปกติได้ในทันที “เสี่ยวหม่าน เจ้าจะไปไหน พวกเรายังเดินเที่ยวไม่เสร็จเลยนะ”