ตอนที่ 266 จะลองเดิมพันดูสักตั้งหรือไม่

ตอนที่ 266 จะลองเดิมพันดูสักตั้งหรือไม่

ฤดูหนาวสำหรับโจวเสี่ยวหม่านแล้วช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้ายิ่งนัก แม้เท้าจะสามารถแตะพื้นเดินเหินได้แล้ว ทว่าหญิงชราฉือกลับรั้งตัวนางไว้ในบ้าน ไม่ยอมให้ออกไปข้างนอกเป็นอันขาด

ด้านนอกหิมะโปรยปราย หญิงชรามักจะพร่ำบ่นอยู่เสมอว่า หากเกิดข้อเท้าแพลงซ้ำอีกจนกลายเป็นโรคเรื้อรังติดตัวจะแก้ไม่ทันการ ถูกกักบริเวณอยู่เช่นนี้จนกระทั่งผ่านพ้นเทศกาลตรุษจีนเล็ก หญิงชราฉือจึงยอมคลายปาก ไม่ห้ามปรามนางออกไปวิ่งเล่นข้างนอกอีก

ทันทีที่โจวเสี่ยวหม่านก้าวพ้นประตูห้อง ก็ราวกับลูกนกที่หลุดพ้นจากกรง วิ่งฝ่าลมหนาวในลานเรือนไปตั้งหลายรอบ

หญิงชราฉือยืนมองอยู่ตรงหน้าประตูห้อง พลางส่ายหน้าอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ยัยหนูคนนี้ ช่างมีนิสัยอยู่นิ่งไม่เป็นมาแต่กำเนิดจริง ๆ

คำโบราณกล่าวไว้ดียิ่ง พ้นเทศกาลตรุษจีนเล็กก็ย่างเข้าสู่ปีใหม่