กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 263 เจ็บเหลือเกิน
เสี่ยวเถาพยุงนางลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง พลางเอ่ยปลอบเสียงเบา “เจ้าค่อย ๆ ลองดู ยืนไหวหรือไม่”
โจวเสี่ยวหม่านกัดฟัน ฝืนพยุงกายลุกขึ้น ทว่าพอน้ำหนักตัวทิ้งลงบนเท้าซ้าย ข้อเท้าก็เจ็บแปลบขึ้นมาเป็นระลอก ทั้งเมื่อยล้าอ่อนแรงจนรับน้ำหนักไม่ไหวโดยสิ้นเชิง
นางลองขยับข้อเท้าเบา ๆ สองที ความปวดเมื่อยและเจ็บแปลบยิ่งทวีความชัดเจน ใบหน้าดวงน้อยซีดเผือดลงไปหลายส่วนในพริบตา เอ่ยอย่างจนปัญญาว่า “ข้อเท้าซ้ายนี่แหละ ต้องแพลงโดนเส้นเอ็นแน่ ๆ”
เสี่ยวเถาทั้งปวดใจทั้งจนใจ ถอนหายใจพลางเอ็ดด้วยความเอ็นดู “เจ้าจะอายุสิบสามเป็นแม่นางโตแล้วนะ เหตุใดยังซุกซนบุ่มบ่ามเหมือนพวกเด็กหนุ่มบ้านป่าอีก เลื่อนตัวลงมาตามต้นไม้ดี ๆ จะเป็นไรไป เลือกรั้นจะกระโดดให้ได้!”