กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 259 ความขื่นขมที่ผู้อื่นมิอาจรับแทนได้
“พวกท่านล้วนอย่าได้กังวลใจแทนข้าเลย ศึกครานี้รบได้คุ้มค่ายิ่งนัก ครานี้ชาวหูถูกพวกเราตีจนขยาดกลัวอย่างสิ้นเชิงแล้ว มิกล้าล่วงล้ำชายแดนปล้นชิงตามอำเภอใจอีก ยามนี้ก้มหัวยอมสวามิภักดิ์อย่างว่าง่ายแล้ว
ทหารหูทางประจิมถอยกลับไปจนหมดสิ้นแล้ว ราชสำนักพวกเราก็กำลังทยอยกอบกู้เมืองที่สูญเสียไปกลับคืนมาทีละน้อย ๆ
ด่านชายแดนสงบสุขมั่นคงอย่างแท้จริงแล้ว ภายภาคหน้ามิต้องหวาดกลัวสงครามจนต้องหนีภัยสงครามอีก ชาวบ้านอย่างพวกเราสามารถทำนา เลี้ยงดูครอบครัว ใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุข วันเวลาเบื้องหน้ามีแต่จะมั่นคงขึ้นปีแล้วปีเล่า”
คนเต็มห้องต่างนิ่งฟัง ความอัดอั้นตันใจที่กดทับอยู่ในอกมาเนิ่นนานค่อย ๆ สลายตัวไปทีละน้อย ๆ
โจวทงถือโอกาสเอ่ยถามเรื่องที่คนในบ้านล้วนใคร่รู้ขึ้นมา “ครานี้รบเสร็จสิ้นแล้ว หลังเขานั่นต้องสร้างสุสานแม่ทัพจริงหรือ”