เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 247 ปิดหมู่บ้านเสียแล้ว
ครั้นถึงยามดึกสงัด คนทั้งหมู่บ้านต่างกำลังหลับใหลอย่างเป็นสุข สุนัขตัวเล็กตัวใหญ่พร้อมใจกันเห่ากรรโชกไปทางนอกหมู่บ้าน เจ้าเฮยซาของตระกูลโจวยิ่งเห่าดุร้ายเป็นพิเศษ เสียงเห่าระงมฉีกกระชากความเงียบสงบของหมู่บ้านกลางหุบเขา
โจวเฉวียนจำคำกำชับของแม่อย่างแม่นยำ ว่าห้ามเปิดประตูมองออกไปข้างนอกเป็นอันขาด ทว่าในใจเขายังคงวางไม่ลง จึงสวมรองเท้าผ้าเดินออกไปยังลานบ้าน ยื่นมือไปกดหัวเจ้าเฮยซาไว้พลางลูบเบา ๆ ส่งสัญญาณให้สุนัขตัวใหญ่อยู่อย่างสงบ
ช้า ๆ ทีละน้อย เจ้าเฮยซาก็ค่อย ๆ สงบเสียงเห่าลง สุนัขทั่วทั้งหมู่บ้านต่างก็เงียบเสียงตามไปด้วย หลังจากเงียบสงบลงแล้ว เสียงความเคลื่อนไหวจากโลกภายนอกกลับได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้งยิ่งขึ้น เป็นเสียงฝีเท้าของคนจำนวนมาก ปะปนกับเสียงดังกึกกักของล้อเกวียนเทียมวัวที่บดทับไปบนทางดิน