กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 242 ไม่รู้ว่าคิดคำนวณลูกคิดอันใดอยู่
เถียนเถียนได้ยินเสียงพี่ชาย ยกเท้าหมายจะพุ่งออกไปด้านนอก โจวเสี่ยวหม่านความคิดขยับไหว นำหมั่นโถวลูกเมื่อครู่นั้นออกมาจากมิติ ยัดใส่มือเด็กหญิงตัวน้อย ส่งนางไปถึงริมประตูใหญ่ “ไปเถิด”
เถียนเถียนกำหมั่นโถวที่ยังอุ่นอยู่ เดินออกไปสองก้าว ยังไม่ลืมหันศีรษะกลับมา เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ “ขอบคุณพี่สาว”
จางเทียนฟ่างมือหนึ่งจูงเถียนเถียน อีกมือต้อนแพะสองตัว สองพี่น้องเดินเอื่อยเฉื่อยไปทางบ้านตนเอง
โจวเสี่ยวหม่านมองพวกเขาทั้งสองเดินไกลออกไป ในใจเปี่ยมล้นด้วยความชื่นมื่น มุมปากกดอย่างไรก็กดไม่ลง ยิ้มพลางหมุนตัวกลับเข้าเรือนกินอาหารกลางวัน