ตอนที่ 238 ดิ่งฮวบจนน่าประหลาด

ตอนที่ 238 ดิ่งฮวบจนน่าประหลาด

แดดยิ่งวันยิ่งแผดเผารุนแรง เบื้องบนสวรรค์ทิ้งฝนลงมาเป็นพัก ๆ พอให้ผืนพิภพคลายไอระอุลงบ้าง ทว่าฝนนั้นต้านทานได้เพียงชั่วครู่ชั่วคราว พอฝนหยุด ฟ้าดินกลับยิ่งร้อนระอุหนักกว่าเก่า

ช่วงนี้แตงโมในตัวเมืองอำเภอพากันออกสู่ตลาดพร้อมเพรียงกัน โจวเฉวียนวิ่งไปตัวเมืองอำเภอมาเที่ยวหนึ่งพอกลับถึงบ้านก็ทอดถอนหายใจยาว “ราคาแตงโมปีนี้เละไม่เป็นท่าจริง ๆ ขายลูกละห้าสิบอีแปะ ยังแทบไม่มีใครยอมเอาเลย”

เมื่อเห็นลุงใหญ่กับพี่ใหญ่มีใบหน้าอิดโรย โจวเสี่ยวหม่านจึงเอ่ยปากขึ้นจากด้านข้าง “ลุงใหญ่ ต่อไปอย่าไปเบียดเสียดที่ตัวเมืองอำเภออีกเลย

คนขายแตงในเมืองเบียดกันเป็นก้อน พวกเราสู้ขับเกวียนเทียมวัวไปตำบล หรือไปเร่ขายปลีกตามหมู่บ้านต่าง ๆ ดีกว่า