เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 234 ความเหนื่อยยากเบื้องหลังความสะดวกสบาย
ยามตะวันคล้อยต่ำลงทางทิศประจิม เกวียนวัวสองคันก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาในหมู่บ้านอย่างเชื่องช้า
แลเห็นแต่ไกลว่าหญิงชราฉือยืนค้ำร่างอยู่หน้าประตูบ้าน เขย่งปลายเท้าชะเง้อคอมองไปยังปากทาง คอยท่าการกลับมาของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา
เกวียนวัวยังมิทันหยุดนิ่ง โจวเสี่ยวหม่านก็กระโดดผลุงลงจากเกวียน ปรี่เข้ากอดแขนหญิงชราฉือไว้แน่น พลางขยับปากเล็ก ๆ พร่ำบ่นมิหยุด “ย่าเจ้าคะ! เมื่อคืนที่โรงเตี๊ยมรถม้าทำเอาข้าตาสว่างจริง ๆ แท่นนอนรวมในห้องนั้นเหม็นจนบอกไม่ถูก กลิ่นเหงื่อไคลกับกลิ่นเท้าปนเปกันไปหมด รมเสียจนคนเวียนหัวมึนตึบไปหมดแล้ว!”
หญิงชราฉือได้ฟังก็ขมวดคิ้วมุ่นทันที ใบหน้าพลันบึ้งตึงลง “พ่อของเจ้าให้เจ้านอนแท่นนอนรวมพรรค์นั้นหรือ คอยดูเถิดว่าคราวนี้ข้าจะไม่ฟาดพวกมันสักยก!”