ตอนที่ 230 เลียนแบบตามแบบทำการค้า

ตอนที่ 230 เลียนแบบตามแบบทำการค้า

โจวทงกัดซาลาเปาคำใหญ่ ค่อย ๆ เคี้ยวพลางทอดถอนใจ “เฮ้อ ยุคนี้ธัญพืชแพง เนื้อหมูก็พลอยขึ้นราคาตามไปด้วย คนทำการค้าเล็ก ๆ ก็ต้องหาเลี้ยงปากท้องครอบครัว ที่ไหนจะยอมขาดทุน ซาลาเปาขายแพงขึ้น ไส้เนื้อน้อยลงหน่อย ก็ไม่มีทางเลือกเช่นกัน”

โจวเสี่ยวหม่านพยักหน้า ในใจคิดคำนวณเรื่องดี ๆ “วันพรุ่งพวกเราซื้อเนื้อสักชิ้นนำกลับบ้าน วานให้ป้าสะใภ้รองนึ่งซาลาเปาไส้เนื้อลูกใหญ่ให้พวกเรา ทำเองกับมือในครอบครัว ไส้เนื้อมีให้กินไม่อั้น!”

โจวทงสะบัดแส้ในมือ ตอบรับเป็นพัลวัน “ได้ ๆ ๆ! วันพรุ่งก็ซื้อเนื้อ กลับบ้านพวกเรามากินให้อิ่มหนำสำราญสักมื้อ!”

เกวียนเทียมวัวเพิ่งก้าวเข้าประตูเรือน คนทั้งครอบครัวก็พากันรุมล้อมเข้ามา