ตอนที่ 227 คนชอบกินหมูก็ชอบกิน

ตอนที่ 227 คนชอบกินหมูก็ชอบกิน

แดดแผดเผาจนหนังศีรษะร้อนผ่าว เสี่ยวหนิงเดินต่อไปไม่ไหว กอดขาโจวเสี่ยวหม่านแน่นไม่ยอมขยับไปไหน

โจวเสี่ยวหม่านจนปัญญา ทำได้เพียงก้มตัวลงอุ้มเด็กหญิงขึ้นมา ยัยหนูคนนี้เห็นอายุยังน้อย แต่อุ้มไว้ในอ้อมอกแล้วกลับถ่วงแขนมิใช่น้อย

วันอากาศร้อนอบอ้าวเช่นนี้ต้องอุ้มเด็กเดินไปด้วย นางทำได้เพียงเดินไปหยุดไป พักอยู่สองสามครา กว่าจะค่อย ๆ ย้ายมาถึงแปลงแตงโมริมแม่น้ำใหญ่ พอถึงหัวแปลง นางก็รีบพาเสี่ยวหนิงหลบเข้าใต้ร่มเงาของต้นหลิวใหญ่ ในที่สุดก็ได้หลบพ้นแดดที่แผดเผาอย่างร้ายกาจพอให้ได้พักหายใจ

ในแปลงมันเทศนอกร่มเงาไม้ โจวเฉิงกำลังก้มตัวพลิกเถามันเทศและถอนวัชพืช

เสี่ยวหนิงเหลือบเห็นพ่อแท้ ๆ ในพริบตา ก็วิ่งร่าเริงไปทางนั้นทันที เงยดวงหน้าน้อย ๆ ที่แดงก่ำพลางร้องตะโกนเสียงใส “พ่อ! ข้าอยากกินแตงแตง!”