ตอนที่ 209 นับเป็นครอบครัวที่ซื่อสัตย์จริงใจ

ตอนที่ 209 นับเป็นครอบครัวที่ซื่อสัตย์จริงใจ

ชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านหลายสิบคนแบ่งงานกันอย่างชัดเจน เลิกแขนเสื้อขึ้น แล้วลงมือรื้อบ้านเรือนเก่าทรุดโทรมทันที

โจวเฉิงแบกบันไดยาวมาอันหนึ่ง พาดพิงกับชายคาบ้านอย่างมั่นคง ก้าวเท้าปีนขึ้นไปอย่างคล่องแคล่ว แล้วกระชากดึงหญ้าแห้งบนหลังคาลงมาทีละกำมืออย่างต่อเนื่อง

ดินเหลืองปนเศษหญ้าปลิวว่อนเต็มฟ้า จนทำให้ผู้คนลืมตาไม่ขึ้น พอกวาดหญ้าบนหลังคาจนเกลี้ยงเกลา คนอีกหลายคนก็ปีนขึ้นไปทันควันเพื่อลงมือรื้อโครงไม้คานบ้าน

โจวเฉวียนนำผู้คนเก็บกวาดอยู่ด้านล่าง นำหญ้าแห้งที่กระจัดกระจายมารวมเข้าด้วยกันแล้วมัดเป็นกองฟาง โจวเป่าที่อยู่ข้าง ๆ พลางมัดเชือกพลางเอ่ยเย้าแหย่ด้วยรอยยิ้มว่า “พี่ใหญ่ หญ้าฟางผุพังพวกนี้จุดไฟเผาทิ้งไปเสียก็สิ้นเรื่องแล้ว จะลำบากเหนื่อยแรงมัดขึ้นมาทำไมกัน”