ตอนที่ 142 กะจะเอาเปรียบพวกเราให้ถึงที่สุดเลยหรือไร

ตอนที่ 142 กะจะเอาเปรียบพวกเราให้ถึงที่สุดเลยหรือไร

เกวียนเทียมล่อหยุดนิ่งสนิทตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน โจวทงพลิกตัวกระโดดลงมา สองมือกดตั๋วเงินหนาเตอะในอกเสื้อไว้ ในใจมีเรื่องหนักอึ้งจึงก้าวเท้าได้ไม่เร็วนัก

คำพูดของพ่อบ้านจินที่ว่าราคาแตงโมยังบอกไม่แน่ชัดนั้นวนเวียนอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า คิ้วของเขาขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น ในใจกระสับกระส่ายว้าวุ่น ไม่อาจสงบลงได้แม้แต่น้อย

พอกลับถึงบ้าน ก่อนอื่นก็นำตั๋วเงินไปส่งมอบให้แม่เก็บรักษาไว้ ได้กลิ่นหอมของซอสเต้าเจี้ยวผัดลอยฟุ้งอยู่ในลานบ้าน เห็นพี่สะใภ้รองกำลังง่วนอยู่ จึงทักทายภรรยาแซ่มี่ ให้ช่วยต้มชามใหญ่มาให้ตนก่อนชามหนึ่ง