เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 132 ยัยหนูคนนี้ช่างซื่อบื้อจริง ๆ
โจวเสี่ยวหม่านอุ้มเสี่ยวหนิงเอ๋อร์ไว้ในอ้อมอกยืนอยู่กลางลานบ้าน ผู้คนเบียดเสียด จะก้าวหน้าถอยหลังล้วนไม่สะดวก
ในลานบ้านกำลังเอะอะโกลาหลกันไปหมด หญิงชราฉือเดินออกมาจากในห้อง ตะโกนเสียงดังใส่ฝูงชน “แต่ละบ้านให้อยู่แค่คนเป็นพ่อบ้านคนเดียว คนที่เหลือกลับบ้านไปให้หมดก่อน ใครมีงานอะไรต้องทำก็ไปทำ อย่ามาออกันอยู่ในลานบ้านให้เกะกะ!”
ครัวเรือนที่ปลูกแตงยี่สิบกว่าครอบครัวในใจกระจ่างแจ้ง เชื่อฟังเป็นอย่างยิ่ง ชำเลืองมองกลุ่มคนของป้าเฒ่าจ้าวที่ดูเรื่องสนุกอยู่นอกลานบ้านแวบหนึ่ง แล้วหมุนตัวเดินออกไปข้างนอกก่อนใคร
ชาวบ้านเหล่านั้นที่ไม่ได้ปลูกแตง เพียงแค่แวะมามุงดูเรื่องสนุกเฉย ๆ พอเห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็เก้อเขินที่จะรั้งอยู่ต่อ ต่างพากันแยกย้ายกลับบ้านไปด้วยความกระอักกระอ่วน