เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 127 เดินตระเวนขอยืมทีละบ้านในหมู่บ้าน
ย่าหลานทั้งสองกลับมาถึงบ้าน ก็ตักน้ำเย็นหนึ่งกะละมังมาล้างมือล้างหน้าก่อน ดื่มน้ำเย็นไปสองสามอึก ความร้อนถึงได้ลดลงไปบ้าง
โจวเสี่ยวหม่านหันตัวไปอุ้มเสี่ยวหนิงเอ๋อร์ในคอกไม้มีล้อขึ้นมา วางนางลงบนเตียงคั่งใหญ่ในห้อง เสี่ยวหนิงสวมเพียงผ้ารัดอกเด็กสีแดงตัวเดียว นั่งเล่นเสือผ้าอยู่ หญิงชราฉือเอนกายนอนลงบนเตียงคั่ง บิดขี้เกียจคราหนึ่ง ไม่นานก็ส่งเสียงกรนออกมา
โจวเสี่ยวหม่านคอยหยอกล้อเป็นเพื่อนเด็กน้อย ในห้องมีเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กน้อยดังขึ้นเป็นระยะ
ภรรยาแซ่มี่ยกไข่ตุ๋นชามหนึ่งเดินเข้ามา วางลงบนโต๊ะเตาคั่ง “เสี่ยวหม่าน รอให้คลายร้อนเสียหน่อยแล้วค่อยป้อนน้องสาวเจ้านะ ข้าจะไปง่วนทำมื้อเที่ยงในห้องครัว”
“ทราบแล้วเจ้าค่ะ ป้าสะใภ้รอง”