ตอนที่ 114 ชุนชุบแป้งทอด

ตอนที่ 114 ชุนชุบแป้งทอด

ต้นกล้าแตงโมในหมู่บ้านล้วนย้ายปลูกเสร็จสิ้นแล้ว คนในหมู่บ้านจึงไม่ได้ยุ่งวุ่นวายปานนั้นอีก หากไม่ไปถอนหญ้าในดงข้าวสาลี ก็ไปถอนหญ้าในแปลงแตงโม

โจวเสี่ยวหม่านสะพายตะกร้าสะพาย เดินตามโจวเฉิงและโจวเสี่ยวเถียนมุ่งหน้าไปยังฝั่งน้ำตก มองเห็นสายน้ำตกยังคงไหลรินลงมาแต่ไกล เสียงซ่า ๆ ดังก้องเฉกเช่นเดียวกับฤดูร้อนปีกลาย

บ้านต้นไม้ยังคงอยู่ บันไดเชือกที่ห้อยระย้าลงมาจากหน้าประตูแกว่งไหวไปมาเบา ๆ ตามแรงลม ผืนดินทรายที่เดิมทีเคยปลูกแตงโม ยามนี้มีหญ้าป่าและผักป่าขึ้นจนรกชัฏ ท่อนไม้ที่โค่นลงมาเมื่อปีกลายยังคงกองอยู่ไม่ไกลจากบ้านต้นไม้ ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักท่อนเดียว

ทางด้านโจวเฉิงตั้งท่อนไม้ขนาดหนาเท่าปากชามขึ้นมาแล้ว คมขวานจ่อตรงกึ่งกลาง “เสี่ยวหม่าน กรีดรอยมีดใช่หรือไม่”