ตอนที่ 104 คนที่ปาใส่ก็คือเจ้านั่นแหละ

ตอนที่ 104 คนที่ปาใส่ก็คือเจ้านั่นแหละ

ยังดีที่ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น เมื่อตื่นขึ้นมาในวันที่สอง โจวเสี่ยวหม่านหยิกใบหน้าของตนเองก่อน แล้วจึงลูบคลำกำไล ทั้งหมดยังคงอยู่ นางจึงค่อยถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“เสี่ยวหม่าน! รีบตื่นเร็วเข้า! หิมะตกหนักแล้ว!” โจวเสี่ยวซานตะโกนอยู่ข้างนอก “รีบออกมาปั้นตุ๊กตาหิมะเร็ว!”

“อื้อ!” โจวเสี่ยวหม่านพลิกตัวลุกพรวดขึ้นมา สวมเสื้อผ้าจนเรียบร้อย แล้วผลักประตูเปิดออก

โลกภายนอกขาวโพลนไปหมด ภูเขาที่อยู่ไกลออกไป สันกำแพงที่อยู่ใกล้ กิ่งไม้ ล้วนปกคลุมด้วยหิมะหนาเตอะชั้นหนึ่ง หลังคาเรือนของทุกบ้านช่องมีควันสีขาวลอยกรุ่น ควันไฟหุงต้มสายแล้วสายเล่า ลอยผ่านอากาศหนาวเหน็บขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายสภาพเป็นเมฆขาวทีละก้อน ๆ

ในลานเรือนมีผู้ใหญ่กวาดไปแล้วรอบหนึ่ง เผยให้เห็นพื้นดินสีเทา หิมะถูกกวาดโยนเข้าไปในคอกหมู