บทที่ 179

บทที่ 179

กลับมาที่ถนนกระดูกขาวหมายเลข 11 รอนนั่งทำหน้าละเหี่ยใจอยู่ตรงขั้นบันไดหน้าบ้านด้วยความห่อเหี่ยว มือข้างหนึ่งเท้าคางไว้

เมื่อเห็นเดโซวากลับมา รอนก็ลุกขึ้นยืนทันทีด้วยสีหน้าสำนึกผิดเต็มประการ เอ่ยขึ้นว่า "อาจารย์เดโซวา ผมขอโทษครับ ผม..."

"ไม่สิ คนที่ต้องขอโทษคือผมต่างหาก เป็นผมเองที่ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่! ขอโทษนะ"

เดโซวาเดินเข้าไปลูบศีรษะของเขา คำขอโทษหลุดออกจากปากได้อย่างเป็นธรรมชาติ

หากเป็นเมื่อสองปีที่แล้ว ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่มีทางเอ่ยปากพูดเช่นนี้ออกมาได้อย่างแน่นอน

รอนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันซี่หน้าสีขาวสะอาด แล้วเอ่ยว่า "ไม่เป็นไรครับ รอนผู้จะเป็นเทพเวทในอนาคตให้อภัยคุณแล้ว!"

เดโซวาดีดหน้าผากเขาไปทีหนึ่ง "ได้คืบจะเอาศอกนะ ดูบทเรียนสาธารณะจบหรือยัง"

รอนกุมหน้าผากตัวเองแล้วโวยวายขึ้นมา "นี่คุณใช้อำนาจส่วนตัวแก้แค้นชัดๆ!"

หลังจากโวยวายจบ เขาก็หดคอแล้วมุดหายเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว