บทที่ 162

บทที่ 162

"แกบ้าไปแล้วหรือไง?"

"เทพยมโลกเล่นงานแก แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเรา?"

สี่เทพหลักผุดความคิดนี้ขึ้นมาในใจเกือบจะพร้อมๆ กัน

ฟีบัสเทพแห่งการพยากรณ์ถึงกับเบิกตากว้าง... นี่สติหลุดจนบ้าไปแล้วหรือไง? พวกเขายังต้านทานเทพยมโลกไว้ไม่ไหวเลย แล้วจะเอาอะไรไปบุกสี่เทพหลัก?

"ฮ่าๆๆ..."

เทพแห่งสงครามจู่ๆ ก็เงยหน้าหัวเราะร่า เสียงนั้นเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่ง และกระทั่ง... ความชื่นชม!

"อวดดี! แกคิดว่าตัวเองจะสู้พวกเราได้งั้นหรือ?" พระแม่ธรณีใบหน้าสวยแดงก่ำ เอ่ยตวาดอย่างเกรี้ยวกราด

"ผมสู้พวกคุณไม่ได้อยู่แล้วล่ะ!"

อวี๋เซิงอานยักไหล่ ยอมรับออกมาอย่างตรงไปตรงมา: