บทที่ 153

บทที่ 153

เวียลู่คอลงตก เดินทอดน่องเชื่องช้าไปตามริมถนน

เธอยังไม่กล้ากลับบ้าน

กระทั่งนึกอยากให้เส้นทางกลับบ้านสายนี้ยาวไกลจนไม่มีวันสิ้นสุด

เธอกลัวการถูกมารดาต่อว่า

เพราะวันนี้ค่าแรงของเธอถูกหักไปอีกหกเหรียญทองแดง เจ้าของร้านบอกว่าเธอขายเหล้าเกินจำนวน เงินไม่ตรงกันจึงหักค่าแรงของเธอ

เรื่องนี้เธอไม่กล้าบอกมารดา หากพูดออกไป คงมีแต่จะนำมาซึ่งการด่าทอและสาปแช่งอย่างไร้เหตุผลจากมารดา

ด่าว่าเธอไร้ประโยชน์ ด่าว่าเธอเป็นลูกอกตัญญู ต้องแอบกินของอร่อยลับหลังอย่างเห็นแก่ตัว หาข้ออ้างขึ้นมาเอง

กระทั่งสาปแช่งให้เธอตายไม่ดี

โลกใบนี้ยกย่องความรักของแม่ แต่จะมีใครรู้บ้างว่าความรักของแม่เธอมีหน้าตาเป็นเช่นไร