บทที่ 150

บทที่ 150

"ส่งบทสวดมนต์ไปให้แล้ว ขอให้โชคดีนะ!"

อวี๋เซิงอานตบเบา ๆ ที่ตัวก็อดซิลลา ก่อนจะยกเท้าก้าวทะยานพุ่งออกไปไกล

ก็อดซิลลานี่ช่างเป็นพวกพูดมากเสียจริง!

ตอนนี้อวี๋เซิงอานไม่มีอารมณ์มานั่งคุยโม้โอ้อวดอะไรกับอีกฝ่ายแล้ว ดังนั้นรีบชิ่งหนีเสียจะดีกว่า

หลังจากที่จากมาได้ไม่นาน วิญญาณแห่งไฟของทหารโครงกระดูกที่อวี๋เซิงอานควบคุมอยู่ก็กะพริบไหวขึ้นวูบหนึ่ง พร้อมกับหันไปมองเบื้องหลังโดยสัญชาตญาณ

เมื่อครู่นี้ ก็อดซิลลาได้ล็อกอินเข้าสู่อินเทอร์เน็ตผ่านทางร่างแยกอันเดดเข้าเสียแล้ว!

รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่สะดุดตานี้ ทำให้อวี๋เซิงอานถึงกับตกตะลึง ยิ่งไปกว่านั้นมันยังจุดประกายความคิดแปลกประหลาดขึ้นมาในใจของเขา

แก่นแท้ของอันเดดก็คือวิญญาณอันเดด ซึ่งโดยเนื้อแท้แล้วก็คือวิญญาณนั่นเอง

ย่อมสามารถหล่อเลี้ยงแก่นต้นกำเนิดขึ้นมาได้ตามธรรมชาติ