กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 120
"เทพแห่งการพยากรณ์?" อวี๋เซิงอานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายแววหยอกล้อ "โอ๊ะ จู่ ๆ ก็โผล่มาหาผมแบบนี้ คงไม่ได้พยากรณ์เห็นว่าผมกำลังจะทำลายล้างโลก แล้วรีบมาเตือนผมหรอกนะ?"
พูดจบ อวี๋เซิงอานก็นึกถึงตำนานนอร์สของดาวสีครามขึ้นมาทันที
เหล่าทวยเทพนอร์สที่มีพลังแกร่งกล้าจนน่าเหลือเชื่อ สุดท้ายกลับต้องพบกับจุดจบอันน่าอนาถด้วยการถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก เพียงเพราะไปเชื่อคำทำนายเรื่องอวสานของโลกที่ไร้สาระ แล้วพยายามหาทางรับมือกับคำทำนายนั้น
พูดตามตรง สำหรับอวี๋เซิงอานที่มีเชื้อสายของชนชาติผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งเกิดมาในวัฒนธรรมที่ถือคติว่าอำนาจสิทธิ์ขาดมาจากมนุษย์ ฟ้าถล่มก็ต้านฟ้า ฟ้าทะลุซ่อมฟ้า น้ำท่วมควบคุมน้ำ ความร้อนยิงดวงอาทิตย์ และไม่เคยเชื่อถือเทพเจ้า เชื่อมั่นเพียงบรรพบุรุษของตนเองมาโดยตลอด เรื่องราวพวกนี้มันก็เป็นแค่เรื่องตลกเรื่องหนึ่งเท่านั้น!
คิดจะมาเล่นงานผมด้วยอาวุธแห่งกฎแห่งเหตุและผลอย่างนั้นเหรอ?
"สมกับที่เป็นผู้มาจากดาวสีครามอันลึกลับและไร้ซึ่งจุดสิ้นสุด ปฏิกิริยาของคุณนี่ ต่อให้ผมผลาญแก่นต้นกำเนิดไปสิบปีก็ยังคำนวณไม่ถึงจริง ๆ" ฟีบัสกล่าวด้วยความรู้สึกทึ่ง
คุณนี่มันประสาทหรือเปล่า?