บทที่ 93

บทที่ 93

"เกอลี! เธอเป็นอย่างไรบ้าง? อย่าทำให้ฉันตกใจสิ พูดอะไรสักคำสิ!"

แชดที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาคุกเข่าลงข้างเกอลีอย่างทำอะไรไม่ถูก บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นฉายแววหวาดผวาอย่างสุดซึ้ง

เขาก็เป็นเฮลอตเช่นกัน

เพียงแต่ต่างกันตรงที่เขาเป็นนักรบในหมู่เฮลอต และมีโอกาสสูงที่จะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นพลเมืองสปาร์ตา

เขาก็พยายามเพื่อสิ่งนี้มาโดยตลอด

เขาคิดว่าหลังจากได้อิสรภาพแล้ว จะขอซื้อตัวเกอลีมา

ทว่าภาพตรงหน้ากลับพังทลายจิตใจของเขาจนย่อยยับ

คนที่ไม่เคยหลั่งน้ำตา มีแต่หลั่งเลือดมาตลอดอย่างเขาก้มหน้าร่ำไห้ด้วยความสิ้นหวัง ตำหนิตัวเองที่ไร้ความสามารถ

มือเล็กอันอ่อนนุ่มคว้ามือคู่ที่เต็มไปด้วยด้านแข็งจากการจับดาบของเขาเอาไว้กะทันหัน