กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 65
"นั่นพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกหรือเปล่า พวกคุณไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม ลูกชายไอ้แก่ซีที่นอนเป็นอัมพาต วันนี้ยอมออกจากบ้านแล้วนะ!"
"จริงเหรอ?"
"ฉันจะหลอกพวกแกทำไม ฉันเห็นกับตาตัวเอง พ่อของเขาเอาเกวียนบรรทุกเขาออกไป มุ่งหน้าไปทางปากหมู่บ้านโน่น ท่าทางเหมือนจะเข้าเมืองนะ"
หญิงปากมากประจำถนนสายตะวันออก กับลานซักล้างกลางหมู่บ้าน
ยามอัสดงเยือน กลุ่มหญิงชราแห่งหมู่บ้านต้ากันนั่งอยู่บนลูกกลิ้งหินหน้าหมู่บ้าน มือหนึ่งเลือกใบอ่อนของผักมัลโลว์ลายก้นหอย อีกมือก็กระซิบกระซาบกัน เสียงเดี๋ยวสูงเดี๋ยวต่ำ
"เดาว่าคงไปขอร้องหมออีกแล้วกระมัง?"
"ไปหาหมอจะมีประโยชน์อะไร ไปมาตั้งกี่หมอแล้ว อาการป่วยแบบนั้น นอกจากท่านนักเวทแล้ว ไม่มีใครรักษาหายหรอก"
"นั่นสิ อยากให้ท่านนักเวทลงมือ ต้องใช้เงินตั้งหลายพันเหรียญทองเควิลไม่ใช่เหรียญเงินนะถึงจะพอ? อย่าหาว่าฉันพูดจาใจร้ายเลย ต่อให้ขายยกลำทั้งครอบครัวของเขาทั้งหมด ก็ยังไม่รู้ว่าจะแลกได้สักเหรียญทองเควิลเดียวหรือเปล่า"