บทที่ 54

บทที่ 54

เมื่อกลับมาถึงสำนักงานคณะทูต อวี๋เซิงอานก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ สีหน้าแข็งค้างไปในทันที

การเล่นสนุกแบบนี้มันดีจริง ๆ หรือนี่?

อาฟโนราจะโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงเพราะผมร้องเพลงรักให้ฟังหรือเปล่า?

อวี๋เซิงอานเกาหัวด้วยความรู้สึกว่าในแง่ของเหตุผลแล้ว เทพเจ้าที่อยู่มาหลายร้อยปีไม่น่าจะใช้อารมณ์เป็นใหญ่

แต่ว่า เธอเป็นเทพเจ้าและก็เป็นผู้หญิงไม่ใช่หรือ?

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าผู้หญิง จะใช้เหตุผลมาวัดได้ที่ไหนกัน?

ให้ตายเถอะ!

อวี๋เซิงอานตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่ รู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะลำพองใจเกินไปแล้ว

เขานึกถึงเทพปกรณัมกรีกบนดาวสีครามขึ้นมาได้ทันที ประวัติศาสตร์การร่วมรักของมหาเทพซูอัสเกือบจะพยุงประวัติศาสตร์เทพปกรณัมกรีกไว้ได้ครึ่งหนึ่งเลยทีเดียว