กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 50
"นี่คือวิเอสของกฎเกณฑ์ หวังว่าคุณอาเจฟจะเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม!" เผชิญหน้ากับอวี๋เซิงอานที่เต็มไปด้วยความงุนงง เมกกล่าวอธิบายเสียงเบา
"ทำไมผมถึงไม่รู้เรื่องขนบธรรมเนียมนี้ล่ะ" อวี๋เซิงอานขมวดคิ้วมุ่น นึกตำหนิงานทางการทูตของจักรวรรดิเควิลขึ้นมาบ้างแล้วว่าทำออกมาได้แย่เสียจริงๆ!
"ชาวต่างแดนเข้ามาในวิเอสของเรา จำเป็นต้องขับขานบทเพลงสักบทเสมอ เพื่อแสดงถึงความจริงใจ คุณอาเจฟคงไม่ใช่คนทางใต้แห่งไอเซยาสินะ" เมกทำหน้าประหลาด
วิเอสก่อตั้งมานานกว่าสี่ร้อยปี แทบไม่มีขุนนางคนไหนที่ไม่รู้กฎข้อนี้
ต่อให้เป็นดินแดนขั้วโลกเหนือสุดปลายทวีปไอเซยา ที่ขึ้นชื่อเรื่องความล้าหลัง ป่าเถื่อน และโหดร้าย แต่คนที่รู้กฎข้อนี้ก็มีอยู่ไม่น้อยเช่นกัน
ให้ตายสิ! ฟังจากน้ำเสียงแล้ว หรือว่าตัวเองจะเป็นคนบ้านนอกเข้ากรุงกันแน่นะ... ทันใดนั้นอวี๋เซิงอานก็เริ่มปวดหัวขึ้นมา ในฐานะเทพองค์หนึ่งนี่ช่างเอาแต่ใจเสียจริงหนอ?
กล้าปล่อยปฏิบัติการสุดพิลึกพิลั่นออกมาทุกรูปแบบ ไม่กลัวคนอื่นหัวเราะเยาะหรือยังไง?