บทที่ 43

บทที่ 43

สายลมฤดูใบไม้ร่วงหนาวเหน็บ ฤดูหนาวแรกกำลังคืบคลานเข้ามา

ท้องฟ้าทางทิศตะวันออกเพิ่งจะปรากฏแสงสีขาวจาง ๆ พุสก็ตื่นขึ้นมาตามความคุ้นเคย เขามีแววตางงงงันอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นนั่งพรวดเดียว

เขาเปิดประตูห้องเก่า ๆ ออก ทว่าบนโต๊ะอาหารกลับมีมันเทศนึ่งวางรออยู่แล้ว

แม่ของเขากำลังนั่งอยู่ข้างโต๊ะ กำลังเย็บปักถักร้อยเสื้อผ้าชุดเก่าอยู่

"ตื่นแล้วรึ? รีบไปสระผมซะดูสิหัวฟูอย่างกับรังนก ถ้าท่านนักเวทมาเห็นเข้าต้องไม่พอใจแน่"

"หา? ยุ่งอีกแล้วเหรอ? เมื่อคืนผมเพิ่งจะสระไปเองนะ"

พุสบ่นพึมพำไม่หยุดฝ่าเท้าพุ่งพรวดเข้าไปในลานบ้าน ตักน้ำขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟัน

น้ำในยามฤดูใบไม้ร่วงเย็นเฉียบ สาดกระทบลงบนใบหน้าและศีรษะจนหนาวสั่นไปทั้งตัว แต่ในใจของพุสกลับร้อนรุ่ม

เพราะว่าวันนี้ จะเป็นวันสัมภาษณ์เข้า【ป่าเวทมนตร์】ของเขา ถ้าหากเขาสามารถเข้าไปใน【ป่าเวทมนตร์】ได้ ตามคำพูดของแม่แล้ว ชีวิตนี้ของเขาคงจะลืมตาอ้าปากได้เสียที