บทที่ 27

บทที่ 27

"ชิ ทำเสียงเอิกเกริกเสียใหญ่โต ฉันนึกว่าเขาจะเก่งกาจสักแค่ไหน! ที่ไหนได้ กลับกลายเป็นฉากแบบนี้ นี่เห็นพวกเราเป็นชาวนาชั้นต่ำคอยใช้งานจริง ๆ หรือไง?"

หลังจากที่คุณอาเจฟเดินลับตาไป โรเจอร์ซึ่งเป็นศิษย์เวทคนหนึ่งก็บ่นพึมพำออกมาพลางเร่งพลังกระตุ้นเมล็ดพันธุ์ไปด้วย

"นั่นสิ! ขนาดนี้แล้วยังทำเป็นลับลมคมในให้พวกเราทำสัญญาปกปิดความลับอีก! ช่างน่าขันสิ้นดี ถ้าให้ฉันพูด ออกปากสักคำฉันยังพูดไม่ออกเลย!"

ศิษย์เวทอีกคนก็เอ่ยสมทบด้วยความไม่พอใจ

"พวกนายเบาเสียงหน่อย ระวังโดนได้ยินแล้วพวกเราจะซวยกันหมด!" หัวหน้ากลุ่มนี้เอ่ยดุ

"รู้แล้ว ๆ!"

โรเจอร์รับคำส่งเดช สีหน้าไม่พอใจมีแต่เพิ่มขึ้นไม่มีลด

วินาทีนี้ อย่าว่าแต่โรเจอร์เลย ศิษย์เวทธาตุพฤกษวิญญาณส่วนใหญ่ต่างก็อัดอั้นตันใจอยู่ไม่น้อย

ด้านหนึ่ง พวกเขาถูกกระตุ้นจนรู้สึกเจ็บใจที่ไอลีนได้รับคทาไม้หิมะสีม่วงไป;