บทที่ 22

บทที่ 22

ในสายตาของบรรดาศิษย์เวท การใช้เวทพฤกษวิญญาณมาเพาะปลูกพืชผลนั้น ช่างไร้สาระราวกับการเอาไวน์ชั้นดีไปให้หมูกิน

นี่เป็นการผลาญทรัพยากรอย่างไร้ค่า และเป็นการหยามเกียรติเวทมนตร์อย่างยิ่ง!

"ใครมีข้อท้วงติงบ้าง"

สายตาของอวี๋เซิงอานกวาดมองเหล่าศิษย์เวทที่กำลังส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

เหล่าศิษย์เวทต่างมองหน้ากันไปมา สุดท้ายไม่มีใครกล้าออกหน้ามาตั้งคำถาม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะปรากฏการณ์กรินต์แมน หรือเพราะรู้จักปรับตัวตามสถานการณ์กันแน่

"ดีมาก!"

อวี๋เซิงอานพยักหน้าอย่างพึงพอใจแล้วดีดนิ้วขึ้นคราหนึ่ง ม้วนคัมภีร์โปร่งใสขนาดมหึมาก็ลอยเด่นขึ้นมา บนนั้นเต็มไปด้วยหมายเลขตัวเลขเรียงกันเป็นพรืด

"ผมสร้างกลุ่มขึ้นมาแล้ว นี่คือหมายเลขกลุ่ม ให้พวกคุณเข้าไปแอดกันเอง มีความคิดเห็นหรือข้อเสนอแนะอะไรสามารถส่งข้อความส่วนตัวมาหาผมได้โดยตรง เขียนได้ดี บวกคะแนนให้ มีรางวัลให้"