บทที่ 5

บทที่ 5

มอมเป็นทหารผ่านศึก

เขาเคยเป็นอัศวินฝึกหัด หลังจากปลดประจำการเพราะอาการบาดเจ็บ เขากลับไม่เลือกที่จะอยู่ในเมืองเพื่อหางานสบายๆ ทำ แต่กลับคืนสู่หมู่บ้านที่เต็มไปด้วยอันตราย คอยสอนเด็กๆ อ่านหนังสือและฝึกฝนพลังยุทธ์

หมู่บ้านนี้ยากจนข้นแค้นยิ่งนัก

ตั้งโดดเดี่ยวอยู่ริมขอบป่ากวางมูส อาศัยการบุกเบิกไร่นา ล่าสัตว์ และเก็บของป่าประทังชีวิต

ทว่าแม้ฝูงกวางในป่าจะมีมาก แต่ฝูงหมาป่าและเสือดาวกลับมีมากกว่า

มักจะมีสัตว์ร้ายที่หิวโซจนหน้ามืดพุ่งออกมาจากชายป่าเพื่อโจมตีชาวนาที่กำลังทำไร่

ในหมู่บ้านนี้กล่าวได้ว่าทุกครัวเรือนเคยถูกสัตว์ร้ายจู่โจม และกว่าครึ่งหนึ่งมีคนในครอบครัวต้องสังเวยชีวิตให้กับเขี้ยวเล็บของพวกมัน

สิ่งที่มอมเคยเห็นด้วยตาตัวเองมีไม่ต่ำกว่าร้อยครั้ง ทุกปีสามารถพบเห็นเหตุการณ์ทำนองนี้สักสองสามครั้งเป็นอย่างน้อย!

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไกลตัว เมื่อเดือนก่อนก็มีเสือดาวลายดำตัวหนึ่งบุกเข้าโจมตีหมู่บ้าน