บทที่ 3

บทที่ 3

"พลังวิญญาณ สามขั้น!"

เสียงประกาศอันกึกก้องของผู้อาวุโสผู้ประกาศเต็มไปด้วยความประหลาดใจและเย้ยหยัน!

สิ้นเสียง เสียงถกเถียงและเสียงเยาะเย้ยก็ดังระเบิดขึ้นทั่วห้องโถงบรรพชนทันที!

"พลังวิญญาณตอนอายุสิบหก ถึงกับด้อยกว่าเด็กอายุเก้าขวบเสียอีก หลายปีมานี้คงเอาแต่ฝึกฝนจนไร้ค่าไปหมดแล้วกระมัง!"

"ไอ้งั่งก็คือไอ้งั่ง ต่อให้ให้ทรัพยากรมากแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์!"

"ช่างน่าขายหน้าตระกูลเสียจริง! รีบไสหัวออกไปซะ ด้วยพรสวรรค์แค่นี้ ยังจะหน้าด้านฝึกฝนอะไรอีก?"

คำถากถางและเยาะเย้ยของคนในตระกูลลอยเข้าหูของจัสติน ราวกับลิ่มที่ตอกลงกลางใจ เจ็บปวดลึกลงไปถึงวิญญาณ

แม้ว่าเขาจะทำใจไว้ล่วงหน้าอยู่บ้างแล้ว แต่เมื่อผลลัพธ์ปรากฏออกมาจริงๆ กลับทำให้เขารู้สึกราวกับดิ่งลงสู่เหวลึก

เขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมองบิดามารดาที่นั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มผู้อาวุโสของตระกูล