กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 118 ให้ตายเถอะ พวกคุณเรียกผมว่าอะไรนะ?
สิ่งที่เรียกว่าศัตรูพบกันย่อมเดือดดาลยิ่งกว่าเดิม
ในเสี้ยววินาทีที่หลิวเสวียนเต๋อเห็นหลินเป่ย เปลวเพลิงแห่งความโกรธในใจก็พุ่งพล่านขึ้นทันที ร่างกายของเขาพุ่งออกไปราวกับร่างเงาโดยตรง กำหมัดพุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าของหลินเป่ย
หลินเป่ยเห็นดังนั้นก็ได้แต่พูดไม่ออก
ในใจบ่นอุบอิบว่า “พวกคนพื้นเมืองในโลกศาลเทพนี่ ชอบจ้องเล่นงานแต่ใบหน้าคนอื่นกันหรือไง?”
เขารู้ดีว่าทำไมอีกฝ่ายถึงโกรธ ดังนั้นจึงไม่หลบหลีก แต่กลับยกมือขึ้นรับกำหมัดที่เต็มไปด้วยความโกรธของหลิวเสวียนเต๋อไว้อย่างจัง
ตู้ม!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นกระแทกที่มีทั้งสองคนเป็นจุดศูนย์กลางแพร่กระจายออกไปโดยรอบ พัดพาป่าไม้ราบเป็นหน้ากลอง
“คุณหลิว ใจเย็น ๆ ก่อน คือว่า… ผมติดธุระกะทันหันน่ะ อย่าถือสาเลย”
หลินเป่ยกำหมัดของหลิวเสวียนเต๋อไว้แน่น พลางขยิบตาให้คนตรงหน้า