กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 113 วิกฤตการณ์ดาวทะเลคราม!
“จ้องหน้าฉันทำไม”
จวงอวี้หนิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
“อ้อ ไม่มีอะไร...แค่คุณสวยมาก ฉันเลยอดมองไม่ได้”
หลินเป่ยยิ้มเก้อเขิน รีบเปลี่ยนเรื่องทันที “จริงสิ ท่านเจ้าเมืองจวง คุณมีความเห็นอย่างไรกับพวกเราผู้จุติบ้าง?”
“คนเยอะมาก แต่มันก็อ่อนแอเกินไป”
จวงอวี้หนิงส่ายหน้า “ความจริงแล้ว ในโลกใบนี้ ทุกหนึ่งพันปีจะมีผู้จุติปรากฏตัวขึ้น ทว่าผ่านไปหลายปีขนาดนี้ รุ่นหลังกลับด้อยกว่ารุ่นก่อนเรื่อยมา”
“แม้จำนวนคนที่คุณจุติลงมาในครั้งนี้จะมากกว่าจำนวนรวมของผู้ที่เคยจุติลงมาในอดีตทั้งหมด แต่พรสวรรค์และพลังอำนาจ...กลับอ่อนแอจนเกินไป”
“มีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่มีพรสวรรค์ใช้ได้ ส่วนคนอื่น ๆ...ก็แค่เข้ามาให้เต็มจำนวนเท่านั้นเอง”
หลินเป่ยได้ยินดังนั้น เห็นว่าจวงอวี้หนิงดูเหมือนจะไม่หลีกเลี่ยงหัวข้อนี้ จึงรีบฉวยโอกาสถามต่อ “ถ้าอย่างนั้นท่านเจ้าเมืองจวงพอจะรู้จักผู้อาวุโสของพวกเราบ้างไหม หมายถึง...ผู้จุติลงมาก่อนพวกเราหลายปีน่ะ!”