เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 62 หลงอ้าวเทียนผู้นี้ จะต้องสังหารโจรผู้นี้ให้ได้!
“พี่ใหญ่ รีบหนีเร็วเข้า!”
เสี่ยวเฝิ่นรีบเร่งอย่างร้อนรน
หลินเป่ยหันมองแสงอาทิตย์อัสดงที่เจิดจ้าลึกเข้าไปในตำหนักอย่างอาลัยอาวรณ์ หากเขาคาดการณ์ไม่ผิด ข้างในนั้นน่าจะมีของดีหลงเหลืออยู่อีก
น่าเสียดายที่ตอนนี้เวลาบีบคั้น เขาไม่มีเวลามากพอที่จะสำรวจต่อแล้ว
ในขณะนั้น เขาโบกมือใหญ่ครั้งหนึ่ง โดยไม่ทันได้ดูม้วนคัมภีร์เคล็ดวิชาในเขตวรยุทธ์ เขาก็โยนพวกมันทั้งหมดเข้าคลังส่วนตัวทันที จากนั้นก็จำแลงกายเป็นอัสนีร่วมกับการใช้วิชาพริบเงาหลบหนีออกจากพื้นที่ตรงนั้นไปอย่างรวดเร็ว
“เจ้าโจรสารเลว อย่าหนีนะ!”
น่าเสียดายที่เขายังคงช้าไปก้าวหนึ่ง
บนท้องฟ้า รอยแยกมิติบานออก กรงเล็บมังกรทองขนาดมหึมายื่นพุ่งออกมาจากที่นั่น พุ่งตะปบไปยังหลินเป่ยที่กำลังพุ่งตัวผ่านไปด้านล่าง