เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 58 เปิดเผยตัวตนแล้ว! ไม่แกล้งแล้ว!
ณ ห้วงลึกของรอยแยกมิติ สิ่งมีชีวิตมารมนุษย์หัววัวมีกลิ่นอายอ่อนแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง ยืนแทบไม่อยู่
“เขา... เขายังมีชีวิตอยู่ได้ไง?!”
“ไม่ สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้!”
มารมนุษย์หัววัวมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ พึมพำว่า “ข้าใช้ปราณต้นกำเนิดมารไปทั้งหมดห้าส่วนแล้ว ต่อให้เป็นยอดฝีมือมนุษย์ระดับ 50 เวลานี้ก็ควรตายไปแล้ว!”
“เขาจะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?”
ตาสีแดงก่ำประดุจโคมไฟจ้องเขม็งไปที่หลินเป่ยซึ่งกำลังกอดศีรษะร้องห่มร้องไห้อยู่นอกรอยแยกมิติ มารมนุษย์หัววัวรู้สึกไม่ยินยอมในใจ
“เกือบไปแล้ว เกือบไปนิดเดียวแท้ ๆ!”
“ขาดอีกเพียงนิดเดียว ข้าก็จะสามารถสังหารเขาแล้วหลอมกลั่นให้กลายเป็นหุ่นเชิดปราณมารของข้าได้แล้ว!”
มารมนุษย์หัววัวรู้สึกสับสนว้าวุ่นใจอย่างถึงที่สุด