กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 32 ฉันอยู่ชั้นห้า แต่ไอ้พวกแก่เจ้าเล่ห์พวกนี้อยู่ชั้นบรรยากาศ!
บรรยากาศเริ่มตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด
ผ่านไปครู่หนึ่ง หลี่ฉางอันก็หัวเราะออกมาทันที “ฮ่าฮ่าฮ่า สหายเป่ยหมิงนี่อารมณ์ขันจริงๆ ถึงกับนึกเรื่องราวพรรค์นิยายแบบนี้ออกมาได้ น่าสนใจจริงๆ”
“หากไม่ใช่เพราะผมเองก็เป็นคนของทางการ ก็คงเกือบหลงเชื่อคำพูดของคุณไปแล้ว!”
“ใช่ครับ บอสเป่ยหมิง คุณแค่พูดส่งเดชขึ้นมาแท้ๆ แต่กลับฟังดูเหมือนจริงมาก น้องชายคนนี้ขอคารวะเลย!”
ฮวาเฉียนเยวี่ยเซี่ยรีบกล่าวเสริม
“อืม แต่งได้เหมือนมาก”
ชายร่างสูงใหญ่ในตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะเปิดปากวิจารณ์
หลินเป่ยเห็นดังนั้นก็หรี่ตาลงเล็กน้อย พลันหัวเราะกล่าวว่า “ใช่ไหมล่ะ? ผมถึงบอกว่าตัวเองมีพรสวรรค์ในการสร้างสรรค์ไงล่ะ วันหลังถ้าผมเขียนนิยาย พวกคุณต้องอย่าลืมมาอุดหนุนกันนะ!”