เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 225 ตอนจบอันยิ่งใหญ่ (ตอนจบ)
แต่ต่อให้หนูน้อยจะน่ารักน่าเอ็นดูเพียงใด ก็ยังไม่สามารถดูแลตัวเองได้อยู่ดี
พวกเขาถ่ายหนักถ่ายเบา ร้องไห้งอแง ประเดี๋ยวก็ต้องอุ้มต้องปลอบ ประเดี๋ยวก็ต้องให้นมต้องเปลี่ยนผ้าอ้อม
หลังจากลู่ม่านม่านลองดูแลพวกเขาอย่างประณีตพิถีพิถันเหมือนโจวเหยียนเฟิงดูสักครั้ง เธอก็ค้นพบว่าไหล่ก็ปวดหลังก็เมื่อย แขนทั้งสองข้างล้าจนแทบยกไม่ขึ้น สรุปคือพอปรนนิบัติดูแลลูก ๆ เสร็จ ก็แทบไม่อยากขยับตัวทำอะไรอีกเลย
พูดตามตรง เมื่อเทียบกับการเลี้ยงลูกแล้ว ลู่ม่านม่านยอมออกไปทำงานมากกว่า ต่อให้งานจะยุ่งจะเหนื่อยแค่ไหน ก็ยังไม่รู้สึกทรมานและบั่นทอนแรงกายเท่ากับการดูแลเจ้าตัวเล็กเหล่านี้
เธอเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าทำไมทั้งที่มีลูกน้อยอยู่ที่บ้าน ผู้ชายหลายคนถึงยอมอ้อยอิ่งอยู่ในห้องทำงานหลังเลิกงาน แทนที่จะรีบกลับบ้านให้เร็วขึ้น
ชัดเจนว่าต้องการหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบในการดูแลลูกน้อยนั่นเอง