เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 208 เรียกพี่ชายสองคำแทบคลั่ง
ลู่ม่านม่านชะงักไปเล็กน้อย
ท่านผู้อำนวยการใหญ่ของเธอที่ทั้งสุขุม นิ่งสงบ โดดเด่น หน้าตาหล่อเหลาเหนือใคร ไหล่กว้างเอวสอบขายาว สวมเครื่องแบบทหารแล้วฮอร์โมนพลุ่งพล่านทะลุปรอทขนาดนี้ นึกไม่ถึงว่าจะมีวันที่กังวลเรื่องอายุกับเขาด้วย?
เธอพยายามกลั้นยิ้มแล้วแกล้งทำหน้าสงสัย “พี่ พี่อายุเจ็ดสิบแปดสิบแล้วหรือไง”
เธอเอื้อมมือไปลูบกล้ามเนื้อแน่นตึงบนตัวเขา แล้วเอ่ยอย่างมีเลศนัยคลุมเครือสุดขีด “ผู้อำนวยการใหญ่ของเราน่ะอยู่ในช่วงวัยที่กำลังเจริญพันธุ์เต็มที่เลยนะ ดูหน้าตานี่สิ ดูหุ่นสิ ข้างนอกไม่รู้มีสาว ๆ จ้องตาเป็นมันอยากจะกระโจนใส่ตั้งเท่าไหร่”
เธอเป่าลมหายใจข้างหูเขา กลิ่นหอมระรวยดังดอกกล้วยไม้ “แล้วก็นะ นอกจากฉันแล้วไม่มีใครรู้แน่นอนว่าท่านผู้อำนวยการใหญ่ที่ภายนอกดูเคร่งขรึมเย็นชาจะตายด้านบนเตียงกลับลามกสุด ๆ เรี่ยวแรงก็ดุดันแข็งแกร่งจนน่ากลัว…”