เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 206 ปลอบโยน
ในจินตนาการของลู่ม่านม่านเขาคงโกรธจัดจนทนไม่ไหว พอกลับมาถึงต่อให้ไม่มีการซักไซ้ ไม่มีการทะเลาะโวยวาย ก็น่าจะปั้นหน้าเย็นชาเตรียมระเบิดพายุอารมณ์ออกมาเป็นแน่ ทว่ากลับไม่มีสิ่งเหล่านั้นเลย เขากลับง่วนทำกับข้าวอยู่ในครัวเงียบ ๆ พอเจอกันก็ถามไถ่ด้วยความเป็นห่วงทันทีว่าเธอกินข้าวแล้วหรือยัง
สายตาของลู่ม่านม่านเหลือบไปเห็นหลังมือและข้อนิ้วข้างหนึ่งของเขาที่บวมเป่งขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ เขาทำราวกับถูกเธอจับความผิดได้จึงรีบชักมือหลบไปในพริบตา มัดกล้ามเนื้อบนใบหน้าด้านข้างที่ก้มหัวลงพลันเกร็งแน่นขึ้นมา
ลู่ม่านม่านพลันเข้าใจได้ในทันที สามีของเธอกลัวเธอจะโกรธที่เขาไปลงไม้ลงมือกับคนอื่น กระทั่งความโกรธของตัวเองเขาก็ยังสะกดกลั้นเอาไว้
ภายในใจของลู่ม่านม่านพลันปั่นป่วนครบรสจนรู้สึกไม่ดี เธอไม่ลังเลอีกต่อไป เดินเข้าไปอ้าแขนทั้งสองข้างสวมกอดเขาไว้แน่น “สามี!”