เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 194 คลายความเคลือบแคลงใจ
ในใจลู่ม่านม่านสะดุดกึกไม่ใช่เพราะกลัวว่าจะเปิดเผยเรื่องที่ได้รับคำชี้แนะจากบรรดาเพื่อนสนิท แต่เป็นความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดของโจวเหยียนเฟิง ใครสอนเธอมางั้นหรือ
เขาจะใช้คำไหนก็ไม่ใช้ ดันมาใช้คำว่า “สอน”!
หัวสมองน้อย ๆ ของลู่ม่านม่านเฉลียวฉลาดเป็นอย่างยิ่ง ก่อนหน้านี้จับทางไม่ถูกว่าทำไมโจวเหยียนเฟิงถึงเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ นั่นก็เพราะยังไม่หลุดพ้นจากความสับสนของคนในเรื่องมักมองไม่เห็นปัญหา พอหลุดพ้นจากความสับสนของคนในเรื่องมักมองไม่เห็นปัญหาออกมาได้แล้ว เธอแทบไม่ต้องเสียเวลาคิด ใคร่ครวญ ก็เข้าใจได้ทันทีว่าโจวเหยียนเฟิงกำลังคิดอะไรอยู่
“ไม่มีใครสอนฉันทั้งนั้น!”
ลู่ม่านม่านปฏิเสธคำพูดที่ผิดเพี้ยนนั้นของเขาก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงเอ่ยแก้ “เด็ก ๆ ต่างหากถึงต้องมีคนคอยตีกรอบชี้นำ ต้องมีคนคอยสอน ฉันเป็นผู้ใหญ่ที่มีสมองมีความคิดเป็นของตัวเองนะ ฉันต้องให้ใครมาสอนกัน ฉันแค่วิเคราะห์ร่วมกับเพื่อน ๆ แล้วก็คิดได้ในทันทีต่างหาก!”