ตอนที่ 183 ไม่เข้าใจ

ตอนที่ 183 ไม่เข้าใจ

ลู่ม่านม่านหันหน้าไปก็เห็นสามีของเธอคิ้วขมวดด้วยความโกรธ สีหน้าเย็นชาเคร่งขรึม

เธอมองดูเขาอย่างเงียบ ๆ

ในที่สุดสีหน้าของโจวเหยียนเฟิงก็ดูไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง เขาไล่สวี่เซิ่งตัวให้ควรไปทำอะไรก็ไปทำ อย่ามายืนค้ำหัวอยู่ตรงนี้ แล้วก็ประคองแผ่นหลังของเธอ พากลับเข้าห้องไปด้วยกัน

สวี่เซิ่งตัวรู้สึกน้อยใจในอก ทำไมถึงไม่ยอมให้เขามายืนอยู่ตรงนี้ ที่แท้ก็ไม่อยากให้เขาอยู่ตรงนี้พูดจานินทาพล่ามไร้สาระกับภรรยาผู้อำนวยการ อยากให้เขาไสหัวไปให้ไกลที่สุดนั่นแหละ

แม้สวี่เซิ่งตัวจะกลัวผู้อำนวยการ ทว่าในใจก็อดค่อนขอดไม่ได้ว่าตอนจะใช้งานคนก็พูดจาหวานหู พอหมดประโยชน์ปุ๊บก็ชักสีหน้าใส่ปั๊บ จะเขี่ยทิ้งก็เขี่ยทิ้งทันที เขาอยากจะถามเหลือเกินว่ามันจำเป็นขนาดนั้นเลยหรือ หากให้เขาพูดล่ะก็ ควรจะให้ภรรยาท่านได้ยินคำพูดเหล่านั้นเสียบ้าง ควรจะให้ภรรยาท่านรู้สึกปวดใจและสงสารให้มาก ๆ ยิ่งเธอปวดใจมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเป็นห่วงผูกพันมากเท่านั้น และยิ่งตัดใจปล่อยมือไม่ลง แม้จะทิ้งงานไม่ได้จนไม่อาจอยู่เคียงข้างผู้อำนวยการตลอดเวลา แต่อย่างน้อยกลับมาหาทุกสองสามวันก็ยังดีไม่ใช่หรือ