เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 180 ไม่เอาแล้ว
ลู่ม่านม่านเกลียดเขาเหลือเกิน ไม่เคยมีใครทำให้เธอเสียใจได้ขนาดนี้ และไม่เคยมีใครทำให้เธอต้องเสียน้ำตามากมายเท่านี้ เธอสะบัดมือเขาออกอย่างรวดเร็ว ก้มหน้าลงเอามือปิดหน้าไว้
โจวเหยียนเฟิงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาส่งให้เธอ
เธอก็ไม่รับ
ในที่สุดโจวเหยียนเฟิงก็ฝืนดึงมือเธอลง ช่วยเช็ดน้ำตาให้เธอจนแห้ง มองดูว่าจมูกเธอไม่เป็นอะไร แล้วหยิบขวดน้ำหลายขวดที่เธออุ้มอยู่ไปวางไว้บนโต๊ะ
จากนั้นก็พิงขอบโต๊ะหลุบตามองดูเธอ
เมื่อเช้าเขาเห็นเธองดงามเปล่งประกาย ประณีตงดงามยิ่งกว่าเมื่อก่อน ทว่าตอนนี้ผมยาวกลับยุ่งเหยิงเล็กน้อย มีเหงื่อออก ปอยผมระเกะระกะแนบติดหน้าผากและลำคอ เสื้อผ้าสีขาวบนตัวยับย่น ขากางเกงเปรอะเปื้อนจุดโคลนและเศษไม้ บนเท้ายังคงสวมรองเท้าส้นสูงหัวแหลมส้นเข็มคู่เดิมที่เห็นเมื่อเช้า
มาสถานที่แบบนี้ ทำไมไม่คิดจะเปลี่ยนรองเท้าก่อน