กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 168 สงบนิ่งและเฉียบขาดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ลู่อวิ๋นซงออกแรงกุมมือของลู่ม่านม่านไว้เล็กน้อย ดึงสติเธอกลับมา แล้วเอ่ยกับเธออย่างอ่อนโยน “ม่านม่าน ไม่ต้องกลุ้มใจ ฟังน้าพูดก่อน”
ลู่ม่านม่านช้อนตาขึ้นมองเขา
ลู่อวิ๋นซงเอ่ยขึ้นก่อนว่า “เจียหรงอารมณ์ฉุนเฉียวและหลงตัวเองอวดดีมาแต่ไหนแต่ไร เธอไม่ต้องเก็บเขามาใส่ใจ แม้แต่วันข้างหน้าก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องกลัวเขา คนอย่างเขาน่ะชอบไม้แข็งไม่ชอบไม้นวม เธอดีกับเขา เขาก็วางก้ามไม่เห็นหัวใคร แต่ถ้าเธอไม่ไว้หน้าเขา เขากลับจะยิ่งแคร์ท่าทีที่เธอมีต่อเขา”
เขาตบหลังมือของลู่ม่านม่านเบา ๆ เพื่อให้เธอคลายกังวล “เขาไม่กล้าวู่วามหรอก”