ตอนที่ 132 มีความสุขไหม

ตอนที่ 132 มีความสุขไหม

โทรศัพท์ต่อสายโอนไปโอนมา แค่รอก็ปาเข้าไปสิบกว่านาทีแล้ว

อีกเดี๋ยวก็จะบ่ายสองโมงครึ่งแล้ว

ลู่ม่านม่านมองดูเวลาทีละ

นาทีหนึ่งวินาทีผ่านไป คิดว่าคงไม่ได้คุยสายกันแล้ว ทว่าไม่นึกเลยว่าทันทีที่ปลายสายต่อติด ก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังแว่วมา “สวัสดี”

น้ำเสียงทุ้มนุ่ม น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าหางเสียงกลับกดต่ำลงเล็กน้อย

ราวกับว่ายามที่ยังไม่อาจแน่ใจได้ว่าใครอยู่ในสาย หัวใจก็มีความบีบรัดตัวอยู่เล็กน้อย

ลู่ม่านม่านตระหนักได้ว่าเขากำลังรอโทรศัพท์อยู่

หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นมาเบา ๆ จากนั้นจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า “เน่ยโหว”

ทางนั้นผ่อนเสียงลงจนสดใสขึ้นมาทันใด ปลายเสียงแฝงรอยยิ้ม “ม่านม่าน”