กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 107 แช่น้ำพุร้อน
ลู่ม่านม่านยังพอมีเรี่ยวแรงลุกขึ้นมาได้ ก็นับว่าโชคดีที่ถึงเขาจะดุดันไปบ้าง แต่ก็ยังเห็นใจที่สองขาของเธอสั่นเทา ทุกครั้งที่หยุดพักป้อนอาหารให้เธอจึงมักช่วยนวดคลึงให้เสมอ
ได้ยินเช่นนั้นแล้วเธอไหนเลยจะกล้าเอ่ยคำพูดเย้ายวนยั่วโมโหคนเช่นนั้นอีก จึงได้แต่เอนซบลงบนไหล่ของเขาอย่างอ่อนแรงแล้วพูดว่า “ฉันร้อน อยากเปิดหน้าต่างรับลมเย็นสักหน่อย”