บทที่ 95 เหมียวเหมี่ยวเห็นพ่อแล้วหรือ?

หลินหว่านซูส่ายหน้า

“ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ”

เมื่อรู้อยู่แล้วว่าสหายหญิงคนนี้ชอบสามีของเธอ หลินหว่านซูจึงไม่อยากข้องเกี่ยวกับอีกฝ่ายให้มากเกินไป

หลิวซงชิงยังไม่ค่อยวางใจ จึงกำชับอีกครั้ง

“ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลยนะครับ”

“ได้ค่ะ รบกวนคุณแล้ว”

หลินหว่านซูกล่าวขอบคุณอย่างสุภาพ ก่อนพาลูกกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง

ในเมื่อหลินหว่านซูไปแล้ว อวี๋ฟางฟางย่อมไม่มีทางอยู่ต่อ

แม้หลิวซงชิงจะเป็นคนจากเขตบ้านพักของครอบครัวระดับสูงในเมืองหลวงเหมือนกัน แต่เธอก็ไม่ได้สนิทกับเขา

เธอไม่ได้สนใจลูกชายที่ยังยืนชมวิวอยู่ รีบกลับเข้าห้องพักแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงของหลินหว่านซู