บทที่ 72 คนรักของจ้าวหมิงหย่วนคิดจะแตะต้องหลินหว่านซู?

โจ๊กที่ตักไว้เมื่อครู่เย็นลงพอดีแล้ว หลินหว่านซูเปิดฝาครอบอาหาร ก่อนยกชามโจ๊กมาวางตรงหน้าเจ้าตัวเล็ก

เหมียวเหมี่ยวเป็นเด็กที่ค่อนข้างมุ่งมั่นและชอบทำอะไรด้วยตัวเอง ตั้งแต่หย่านมแล้วเริ่มกินโจ๊ก เธอก็ถือช้อนกินเองมาตลอด ไม่ยอมให้แม่ป้อน

หลินหว่านซูเองก็ไม่ได้ห้าม

เพียงแต่ทุกครั้งที่ลูกกินข้าว เธอจะวางจานรองไว้ใต้ชาม เพื่อป้องกันไม่ให้อาหารหกเลอะเทอะจนสิ้นเปลือง

ถึงเธอจะไม่ได้ขาดแคลนของเหล่านี้ แต่ในยุคนี้การทำอาหารหกทิ้งถือเป็นเรื่องร้ายแรง

เพราะคนส่วนใหญ่ยังไม่มีกินจนอิ่มท้อง หากปล่อยให้ลูกทำข้าวหกกระจายไปทั่ว มีหวังถูกคนอื่นตำหนิแน่นอน

เด็กไม่รู้ความ แล้วผู้ใหญ่ก็ไม่รู้ด้วยหรือ?

ถ้าเด็กยังตักข้าวกินเองไม่ได้ ผู้ใหญ่ก็ป้อนให้ไม่ได้หรืออย่างไร?